ตลาดนัดเมืองเอก


ช่วงเย็นๆที่น่าเบื่อทุกครั้งที่นั่งอยู๋ห้อง
เสียงโทรศัฟท์ก็ดังขึ้นมาแล้ว

" Watermelon " Answer call..
เบอร์นี้ไม่บ่อยนักที่จะติดต่อเข้ามา จนถึงกับว่าแทบไม่น่าเชื่อเลย
โทรมาได้อย่างไร …

Mobile Phone
สวัสดี…คนที่อยู่ปลายสาย
เสียงเบาๆ ก็ดังเหมือนกับว่าตื่นเต้น ตื่นเต้น ฮ่ะๆๆ
ตลาดนัดเมืองเอก ..เถอะ
GirlBoy
หือออออออออออออออออออออ
ชวนเรา
ใครจะปฏิเสธ กับเสียงที่ผ่านสายโทรศัฟท์นี้ได้ลง
Open-mouthed
กำลังหิว
แต่มันยิ่งกว่านั้น
มีบางอย่างที่ตื่นเต้น
มีบางอย่างบนสองแถวที่นั่งข้างเธอ
มีบางอย่างที่เพื่อนคนนึงยืนคอยที่ร้านเสื้อผ้า
มีบางอย่างที่ชื่นใจ
มีบางอย่างที่อิ่มจนไม่อยากซื้ออะไรเลย
มีบางอย่างที่เห็นเธอชอบกิน
มีบางอย่างที่ให้กำลังใจ
มีบางอย่างที่สนุกสนาน
มีบางอย่างที่หายเหนื่อย จากการเดินทางกลับ

รู้สึกว่ามันใกล้มาก ทั้งที่อยากจะทำให้ระทางที่เดินรอบตลาดนัดมันยาวมากกว่านี้
ให้เราได้วนไปหลายๆ รอบ
รู้สึกว่ามันไกลมาก
เพราะว่าหอบข้าวของพารุงพารัง

แต่ก็พยายามจะก้าวเท้าให้จังหวะสั้นที่สุด เพื่อให้มันไกลเข้าไปอีกเท่าที่จะเดินข้างๆเธอ
ขอให้นานที่สุด ตลอดทาง

ตลาดนัดเมืองเอก – หอใน ที่ทำให้เย็นนี้สดชื้นขึ้นมาทันที่
ทั้งๆที่เธอบอกให้เราเอาร่มไป แต่ฝนก็ไม่ยอมตก : )

Sun

หน้าห้องสอบ 101 – วิชากายวิพาก เด็กเภสัช
เราคงกลับก่อนนะ ตั้งใจทำข้อสอบนะครับผม
Wink
08.55 น.

กล่องดอกไม้แห้งที่เปฬมซื้อมาฝาก
Bye Bye

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s